Gezien en gehoord willen worden: waar begin je?
Je zegt de dingen die gezegd moeten worden. Je bent aanwezig in het gesprek, je levert je bijdrage, je doet mee. En toch merk je soms dat het niet landt zoals je hoopt. Er blijft iets onuitgesproken, ook al heb je wel iets gezegd.
Dat is een ander soort stilte dan zwijgen. Het is meer het gevoel dat wat je laat zien niet helemaal is wat er in je leeft. Je wordt gehoord, maar niet helemaal gezien.
Veel mensen die bij mij komen, herkennen dit. Niet omdat ze te weinig zeggen, maar omdat er een verschil zit tussen wat ze uiten en wat ze voelen.
Je wilt gehoord worden, je wilt gezien worden. Maar leg je dat in handen van je omgeving? Wacht je af? Misschien heb je ergens geleerd dat het veiliger is te wachten, je mond te houden, je terug te trekken. Als je gezien en gehoord wilt worden, dan zul je zelf het initiatief moeten nemen. Dat is spannend, daar is moed voor nodig.
En dat is precies waar stembevrijding over gaat. Niet als snelle oplossing, maar als een manier om die moed te onderzoeken. Om uit te proberen, om nieuwe ervaringen op te doen met wat er gebeurt als je jezelf wél laat zien.
Stembevrijding gaat niet over zingen. Het gaat over geluid maken dat van jou is. Je begint bij een eenvoudige klank, meer niet. Er hoeft niets moois of bijzonders van te komen.
Dat is wennen, want gezien en gehoord willen worden roept al snel het idee op van presteren. Van iets laten horen dat indruk maakt, dat erkenning oplevert. Maar dit is geen optreden. Je hoeft niet op zoek naar applaus of naar een reactie die bevestigt dat het goed was.
In een sessie merk je vaak hoe snel je toch naar dat oude patroon grijpt. Een klank die net iets te hard is, druk je automatisch terug. Een stilte die ongemakkelijk voelt, vul je snel op met iets veiligs, iets dat wel goed valt. Dat is precies het patroon van wachten op erkenning, nu zichtbaar in hoe je klinkt.
Het gaat uiteindelijk niet om wat je doet, maar om wie je bent. Een voorbeeld hoe het voor mij werkt: als ik voor een volle zaal sta, kies ik eerst een plek op het podium. Ik ga stevig staan, haal adem en kijk rond. Er is op dat moment nog niets gezongen of gezegd. En toch gebeurt er al iets. Die stilte voor het eerste geluid draagt al net zoveel gewicht als wat er daarna klinkt.
Gezien en gehoord worden is dus niet iets wat je bereikt door harder te klinken. Het begint bij er onvoorwaardelijk zijn, met of zonder klank.
Wil je hier zelf mee oefenen? Dat kan op verschillende manieren. In individuele coaching werk je in je eigen tempo aan dit soort patronen. In de Jaartraining doe je dat een heel seizoen lang samen met een vaste groep, waarin gezien en gehoord worden een van de terugkerende thema’s is.
