Hoe verloopt een sessie stembevrijding?
Bij de start van een sessie gaat het eerst om aankomen, eerst even landen. Ik neem de tijd om te horen wat iemand meebrengt, wat de vraag is, wat er speelt. De eerste vraag die ik stel is: hoe zit je er nu bij? Vaak brengen mensen in dat het spannend is, en dat is natuurlijk logisch, en helemaal een eerste keer. Die spanning mag er gewoon zijn. Vervolgens gaat de vraag over wat de wens of vraag van dit moment is. Het gaat in die opening vrijwel nooit over zingen.
We gaan staan. Ik begeleid een mindful oefening, waarbij de deelnemer het eigen lichaam scant. Van onder naar boven: aandacht naar de voeten, dan langzaam omhoog. Voeten, bekken, buik, borstkas, schouders, armen, handen, gezicht, kruin. Een verticale lijn, van aarde naar boven. In het horizontale vlak zit al snel de afstemming op anderen, op mogelijke verwachtingen, op wat je denkt dat de ander van je wil. De verticale lijn helpt om bij jezelf te blijven.
Dan de adem. Ademhaling kunnen we gebruiken om nog meer bij onszelf te komen. Waar voel je hem? Wat is het tempo, de diepte? Niet sturen, maar waarnemen. Het gaat op dit moment om adembewustzijn. Interessant daarbij: de inademing wordt ook wel inspiratie genoemd. Dat woord komt van het Latijnse inspirare, wat inblazing betekent. Symbool voor inblazing van de geest. Een buitengewoon behulpzaam vertrekpunt om te ontdekken waar je bent, en om de eerste klank vandaan te laten komen.
En dan gaan we geluid maken. Ik maak een geluid, de ander doet het na. Dat is alles, in alle eenvoud. Goed of fout bestaat hier niet, het mag ook afwijken. We bouwen langzaam op en het gaat spelenderwijs. Van geluid naar klank, van klank naar zingen. Ik zing een kort motiefje voor, de ander zingt na. Dan komt de piano erbij. Ik speel en zing, de ander volgt. Het tempo stem ik zo af dat het altijd te volgen is.
Op een gegeven moment zingt iemand. Niet omdat hij het heeft besloten, maar omdat het er vanzelf in is geglipt. Wat ik daarvoor inzet: natuurlijk mijn creativiteit en improvisatie op de piano, maar vooral ook: geduld, inlevingsvermogen, empathie, lichtheid en plezier. En ik haal elke normering weg. Er is geen goede toon, geen foute toon. Er is alleen wat er is.
Soms is de ingang niet meteen gevonden. Ik had eens iemand die het moeilijk vond om in zingen te komen. Een kinderliedje dat ze met haar kinderen zong bleek de sleutel. Omdat ik vrijwel alles kan spelen op de piano, vind ik altijd wel een ingang. Mijn engelengeduld helpt daarbij.
Ten slotte nodig ik de deelnemer uit om zelf in geluid te komen, vanuit zichzelf, terwijl ik begeleid op de piano. Dat is het moment waarop de stem echt van hen is. Na afloop bespreken we de ervaring. Nooit wat iemand ervan vond, maar wat het zingen op dit moment gebracht heeft. Bijna altijd is het antwoord: ‘bevrijding’.
Benieuwd wat een sessie stembevrijding voor jou kan betekenen? Lees meer op de pagina stembevrijding. Of bekijk de jaartraining en coaching voor een langer traject.
