De betekenis van samenzang
Bij de samenzangavonden die ik organiseer, zoals de Kerstzangavond in Samaya en Zing vanuit je hart, gebeurt er iets wat ik iedere keer opnieuw bijzonder vind. Mensen komen binnen uit de kou, zoeken een plek, groeten elkaar wat voorzichtig. Sommigen kennen elkaar, de meesten niet. Ik leg altijd uit dat je, hoewel het samenzang is, vooral voor jezelf komt. Ik begin aan de piano en laat de muziek de ruimte vullen. Daarna warmen we onze stemmen op met vrije klank. We maken samen klank, en dat samen groeit steeds meer, als vanzelf. Zo vormt zich een bedding waarin ieder voor zichzelf kan zingen. En hoewel iedereen voor zichzelf komt, ontstaat er toch een bijzondere verbinding. Dan zingen we de liederen, van ingetogen tot uitbundig, met momenten van stilte ertussen. Aan het eind blijven we even stil bij wat de avond met ons gedaan heeft, en sluiten we vreugdevol zingend af.
Die verbinding van samen zingen ken ik al van jongs af aan, al voelde het als kind heel anders. Ik stond dan in de kerk naast mijn vader. Hij zong graag en hij zong vooral voluit. Ik weet nog hoe zijn stem naast mij klonk en hoe ik me kapot geneerde, omdat hij zo uit volle borst zong. Ik keek schuchter om me heen en dacht: “Pap, niet zo hard. Straks kijkt iedereen naar ons.” Pas veel later begreep ik waar dat voluit zingen bij hem vandaan kwam.
Mijn vader had die ervaring als kind meegekregen, in een veel donkerder tijd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog woonde hij in Eindhoven en ging hij met mijn opa en oma naar de Sint Joriskerk. Hij vertelde dat de kerk in die onzekere tijd vaak vol zat. Mensen kwamen samen in hun angst, en ze zongen. Het was bijna, zo vertelde hij, alsof het zingen hielp tegen de bombardementen. Dat samen zingen gaf hoop. Het gaf ze iets om zich aan vast te houden.
In dat verhaal herken ik wat ik op mijn avonden steeds weer zie gebeuren. Wanneer je samen zingt, adem je in feite ook samen. Klanken vermengen zich met elkaar, je luistert naar elkaar en je voegt je, zonder dat je er bewust mee bezig bent, in iets wat groter is dan jijzelf. Er ontstaat verbinding, ook met mensen die je nog nooit gesproken hebt. Wat je voelt, hoef je niet uit te leggen. Het mag er zijn in de klank.
Bij Zing vanuit je hart komen ook regelmatig mensen die vroeger in de kerk zongen. Ze vertellen me vaak dat ze dat gevoel lang gemist hebben. Velen van hen komen nauwelijks meer in de kerk, en toch verlangen ze naar die ervaring van samen zingen en samen stil zijn. Hier vinden ze dat kennelijk terug. Het is spiritueel zonder dat het religieus hoeft te zijn. We zingen eenvoudige liederen, en iedereen zingt mee zoals hij of zij is. Hoe het klinkt, doet er niet toe. Wat telt is dat je erbij bent en je stem laat horen.
Deze december is het alweer veertien jaar geleden dat ik met Zing vanuit je hart begon. Sinds die tijd organiseer ik de avonden en begeleid ik ze vanaf de piano. Toch is het eigenlijk niet van mij, maar van ons allemaal. Elke avond krijgt opnieuw vorm door de mensen die er zijn en hun stem laten horen. Zing vanuit je hart maken we samen.
Wil je zelf ervaren wat samenzang met je doet? In december zijn er twee avonden waarop dat kan. Op 18 december staat het repertoire van Zing vanuit je hart in het Cultuurhuis Gouda in het teken van kerst, en op 20 december is de Kerstzangavond in Samaya in Werkhoven. Je bent van harte welkom, bij een van beide of bij allebei, en natuurlijk ook bij de avonden van Zing vanuit je hart in het nieuwe jaar. Alle data vind je op mijn website.
Tickets 18 december Gouda Tickets 20 december Samaya
Wil je vaker zo'n verhaal lezen?
Meld je aan voor mijn nieuwsbrief, dan hoor je het als er iets nieuws is.
Denk je dat dit artikel waardevol is voor anderen? Markeer lambertmutsaers.nl als voorkeursbron in Google, zodat je vaker mijn verhalen te zien krijgt.





