Zingen heelt wat woorden niet kunnen zeggen
Regelmatig gebeurt het tijdens een avond Zing vanuit je hart. Iemand komt naar me toe, voor of tijdens de avond, en vraagt of we een bepaald lied willen zingen. Soms vanwege het verlies van een dierbare. Soms omdat er iemand ziek is, en de zorg daarvoor zwaar weegt. Er wordt niet veel uitgelegd. Het verzoek zegt genoeg.
Dan zingen we. “Als alles duister is”, “In herinnering jouw bestaan” of “There is so much magnificence.” En er gebeurt iets in de zaal wat ik na al die jaren nog steeds niet gewend ben. De klank draagt wat woorden niet kunnen dragen.
Ik herken dit ook van dichterbij. Toen mijn moeder dementie had en communicatie bijna niet meer mogelijk was, konden we nog wel samen zingen en muziek maken. In haar ogen zag ik dan herkenning en connectie, iets wat er in gewone gesprekken al lang niet meer was. Haar lievelingslied heb ik op haar uitvaart gespeeld en gezongen. Voor haar, maar ook voor mezelf. Een troostrijk moment.
Vorige week ontving ik van een deelnemer een oratie van prof. dr. Tineke Abma, hoogleraar Kunst en Zorg aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ze sprak die op 12 juni 2026 uit bij de aanvaarding van haar leerstoel. De titel: The Art of Healing.
Abma schrijft over haar vader, die Alzheimer had. Toen de diagnose kwam, draaide alle aandacht om wat hij niet meer kon. Hij werd stiller, trok zich terug. Totdat een oom vroeg of hij mee wilde zingen bij een mannenkoor. Het antwoord was volmondig ja. Hij vergat veel, maar iedere donderdagavond zat hij klaar. Hij ging op in de muziek, hoorde erbij, had weer plezier. Bekende liederen zong hij feilloos mee.
Abma maakt in haar oratie een onderscheid dat mij raakt: genezen en helen zijn niet hetzelfde. De geneeskunde kan een gebroken been zetten. Maar om als mens te helen, schrijft ze, hebben we de andere kunsten nodig. Zingen geneest niet. Maar het healt wel.
Ik zing bijna wekelijks in een tehuis in Gouda. Heel bijzonder hoe de energie ineens opleeft wanneer ik bekende melodieën begin te spelen. Langzaam maar zeker schuiven er steeds meer mensen aan, en hoewel er veel geheugenproblemen zijn, weten mensen feilloos mee te zingen. Ergens in de verwardheid gaat er kennelijk een luikje open.
Dat is precies wat ik zie bij Zing vanuit je hart. Ieder komt met een eigen reden, motivatie, verlangen of wens. In de bedding die we bijna vanzelf met elkaar vormen in het zingen, zijn al die bewegingen welkom. De piano nodigt uit, de groep draagt mee, en ergens in die klank vindt iets een plek.
Wil je dat zelf ervaren? Kom naar een avond Zing vanuit je hart. Je hebt geen zangervaring nodig, alleen een verlangen om te zingen. Of ervaar het plezier van samenzang bij Outloud. Meer lezen over wat zingen met je doet? Bekijk de pagina over stembevrijding.
