Ga in je kracht staan. Maar hoe dan?
Het is een van de meest gebruikte zinnen in persoonlijke ontwikkeling: ga in je kracht staan. Mooi gezegd. Maar wat betekent het precies, en hoe doe je dat?
Zelfvertrouwen leer je niet uit een boek. Je kunt er modellen over bestuderen, theorieën over lezen, presentaties over bijwonen. Maar het fundament van zelfvertrouwen is geen kennis. Het is een ervaring.
In mijn werk als coach zie ik hetzelfde patroon steeds terugkomen. Als ik iemand vraag wat er niet goed aan hem zit, wat er mankeert, waar de angst of schaamte zit, komt er een vloeiend en gedetailleerd verhaal. Geen moeite. Dat lijstje is altijd klaar.
Maar als ik vraag: wat is er leuk aan jou? Wat zijn je mooie eigenschappen? Dan stokt het. Er komt moeizaam een lijstje van vijf dingen, en dan: “zo is het wel genoeg.”
Mijn antwoord: “zo is het wel genoeg? Het whiteboard kan vol.”
Want die eigenschappen zijn er altijd. Ze staan ook nog los van wat je kunt of wat je hebt geleerd. Het gaat niet om competenties of vaardigheden. Het gaat om wie je bent. Contact maken met die eigenschappen is een dagelijkse oefening.
Dan gaan we aan het werk. Niet om complimentjes te geven, maar om samen te ontdekken wat er werkelijk in iemand zit. En er blijkt altijd veel meer te zijn dan die vijf dingen. Veel meer. Alleen heeft niemand er ooit de tijd voor genomen om het op te schrijven, uit te spreken, zichtbaar te maken.
Want dat is de kern: als jij het zelf niet herkent, hoe kan een ander er dan in geloven? Zelfvertrouwen heeft een fundament nodig. Het is geen los, leeg gevoel dat je op een ochtend besluit te hebben. Het groeit vanuit kennis van jezelf.
In een teambuilding workshop werken we daar aan, maar niet door erover te praten. Door het te laten gebeuren. De stem is daarin een bijzonder instrument, want die komt nergens anders vandaan dan uit jezelf. Je kunt hem niet lenen, niet nadoen, niet verstoppen. Op het moment dat iemand zijn stem verheft en merkt dat de groep meebeweegt, dat er ruimte is, dat het er mag zijn, verandert er iets.
Wat ik dan zie is geraaktheid. Opluchting. Soms euforie en een gevoel van vrijheid. “Dit had ik niet verwacht van mezelf,” hoor ik mensen zeggen. En dat is precies het punt. Niet wat ze van zichzelf verwachtten, maar wat er bleek te zijn.
Dat is zelfvertrouwen. Niet een houding die je aanneemt. Maar iets wat je ontdekt.
Daarom is een workshop meer dan een leuke middag. Het gaat om ervaren hoe het voelt als je iets doet wat misschien buiten je comfortzone ligt, maar zoveel kracht geeft. Want we leren aan de randen van de comfortzone. Precies daar waar het een beetje spannend wordt.
Meer weten over wat dit persoonlijk voor je kan betekenen? Bekijk de pagina over stembevrijding.
