De beweging die nog geen richting heeft
Verlangen begint vaak als iets dat nog geen vorm heeft. Een lichte spanning in de borst, een onrust die niet meteen een naam heeft, een zachte trek naar iets dat nog niet zichtbaar is. Veel mensen herkennen het niet als verlangen. Ze noemen het twijfel, onrust, ongeduld. Maar verlangen is zelden helder in het begin. Het is een beweging die zich aandient zonder dat je weet waarheen. Verlangen is een lege horizon: geen bestemming, maar een richting. Een open veld dat je aandacht trekt, juist omdat het leeg is.
Verlangen als tweede stap van de Latifa
In de Latifa volgt verlangen op aanvaarden. Pas wanneer je hebt gezien wat er nu is, ontstaat er ruimte voor wat er in jou verder wil. Ik gebruik deze stap als leidraad in mijn coaching, workshops en jaartraining, omdat verlangen richting geeft zonder te dwingen. Het is geen doel en geen plan. Het is een innerlijke beweging die je uitnodigt om te luisteren naar wat in jou tot leven wil komen, nog vóór je begrijpt wat het is. Meer weten over de Latifa, kijk dan hier
De keerzijde van verlangen
De keerzijde van verlangen is overvuldheid, leegte, gemis. Juist daar, in dat schurende gebied waar iets ontbreekt of te veel is, toont verlangen zich vaak het duidelijkst. Overvuldheid laat zien dat je iets probeert te vullen wat niet gevuld kan worden. Leegte laat voelen dat er iets in jou nog niet geleefd wordt. Gemis wijst naar een plek die nog geen vorm heeft gekregen. Ook dit zijn ingangen. Ook dit zijn vragen die fluisteren: wat verlang ik ten diepste. Verlangen is een kwaliteit op zich, ook – of misschien juist – wanneer het niet vervuld kan worden.
Luisteren naar wat nog geen vorm heeft
In zingen toont verlangen zich vaak als een toon die nog niet durft. Een klank die ergens in je lichaam trilt maar nog geen weg naar buiten vindt. Je voelt dat er iets wil, maar je weet niet wat. Dat niet‑weten is geen tekort. Het is de plek waar verlangen zich verzamelt. Je hoeft het niet te begrijpen. Je hoeft het alleen maar te voelen. Verlangen is de richtingaanwijzer die je lichaam geeft voordat je hoofd het kan volgen.
De lege horizon als uitnodiging
Verlangen wijst niet naar iets concreets. Het wijst naar ruimte. Naar een horizon die nog leeg is, maar die je toch aantrekt. Veel mensen raken in de war van die leegte. Ze denken dat ze moeten weten waar het naartoe gaat. Ze vragen: wat moet ik hiermee, wat wordt er van mij verwacht. Maar verlangen vraagt niets. Het stelt geen eisen. Het wil alleen erkend worden. Zodra je het probeert te sturen, trekt het zich terug. Zodra je het probeert te verklaren, verstilt het.
De eerste toon die naar buiten wil
Wanneer verlangen eindelijk een eerste toon vindt, is dat nooit een perfecte toon. Het is een kwetsbare klank, soms schor, soms breekbaar, soms verrassend helder. Maar altijd echt. Verlangen maakt de stem eerlijker, omdat het van binnenuit komt. Het is geen toon die je maakt, maar een toon die je toestaat. En precies daardoor raakt hij. Niet omdat hij mooi is, maar omdat hij waar is.
Verlangen als richting, niet als doel
Verlangen is geen eindpunt. Het is een richting. Een beweging die je uitnodigt om iets in jezelf te volgen dat nog niet zichtbaar is. In zingen betekent dat dat je niet weet waar de klank naartoe gaat. Je laat je leiden door wat je voelt, niet door wat je denkt dat er moet gebeuren. Verlangen opent een pad dat je niet kunt plannen. Je kunt het alleen bewandelen door te luisteren.
De kwetsbaarheid van willen
Verlangen maakt je kwetsbaar. Het laat zien wat je mist, wat je hoopt, wat je nog niet durft. Maar juist die kwetsbaarheid maakt zingen levend. Wanneer iemand zingt vanuit verlangen, ontstaat er een soort doorlaatbaarheid. De stem wordt een spoor van binnenwereld. Niet om indruk te maken, maar om te laten horen wat er werkelijk speelt. Dat is de kracht van verlangen: het maakt de stem doorzichtig voor het hart.
De kleine beweging die alles opent
Verlangen vraagt geen grote stappen. Het vraagt kleine bewegingen. Een adem die dieper wil. Een klank die langer wil blijven hangen. Een lichaam dat iets meer ruimte zoekt. Wanneer je die kleine bewegingen volgt, verandert er iets. Niet omdat je het forceert, maar omdat je het toestaat. Verlangen wijst de weg, stap voor stap, toon voor toon.
De kwetsbaarheid van willen
Verlangen maakt je kwetsbaar. Het laat zien wat je mist, wat je hoopt, wat je nog niet durft. Maar juist die kwetsbaarheid maakt zingen levend. Wanneer iemand zingt vanuit verlangen, ontstaat er een soort doorlaatbaarheid. De stem wordt een spoor van binnenwereld. Niet om indruk te maken, maar om te laten horen wat er werkelijk speelt. Dat is de kracht van verlangen: het maakt de stem doorzichtig voor het hart.
Zingen als opening
In stembevrijding zie ik het telkens weer gebeuren. Zodra iemand niet langer probeert te voldoen aan een verwachting, maar begint te luisteren naar wat er in hem of haar wil klinken, opent zingen een ruimte. Niet als antwoord, maar als doorgang. Zingen wordt de plek waar verlangen naar buiten kan komen, waar het vorm krijgt, waar het hoorbaar wordt. Niet omdat het moet, maar omdat het eindelijk mag. Lees hier voor nog meer over stembevrijding
Waar kun je beginnen?
Je kunt hier lezen over individuele coaching-stembevrijding je bent ook welkom om direct contact met mij opnemen.
De Jaartraining Stembevrijding & Opstellingen. is een mooie persoonlijke reis waar je samen met anderen in vaste groep jouw vraag of vragen onderzoekt.
Voor wie graag samen zingt en wil ervaren hoe bevrijdend dat kan zijn, zijn er de activiteiten Zing vanuit je hart en Koor Outloud
En zingen in bedrijven en organisaties kan natuurlijk ook, lees hier meer.
Meer informatie over mijn werk en achtergrond vind je op www.lambertmutsaers.nl.
En lees ook mijn blog over Zingen, stembevrijding en Wetenschap
