Over angst, ruimte innemen en de moed om jezelf te laten horen

Veel mensen denken dat zingen gaat over zuiverheid, techniek of durven optreden. Maar wie zich verdiept in stembevrijding, ontdekt al snel dat het tegenovergestelde waar is. Vrij zingen begint niet bij presteren, maar bij bij jezelf blijven. Niet bij harder je best doen, maar bij zachter worden. Niet bij indruk maken, maar bij thuiskomen.

Bevangenheid herkennen

Bevangenheid is dat subtiele moment waarop je jezelf inhoudt.
Een aarzeling in je adem, een spanning in je keel, of een gedachte die fluistert: doe maar normaal, val niet op.

Angst en onzekerheid zijn geen fouten. Ze zijn signalen. Ze laten zien waar je jezelf nog beschermt, waar je jezelf inhoudt, waar je nog niet helemaal durft te verschijnen. Je stem voelt dat feilloos aan. Ze laat horen waar je klein blijft, waar je jezelf terugtrekt, waar je nog niet durft te klinken zoals je werkelijk bent. Daar gaat stembevrijding over.

Als klein jongetje herinner ik me mijn vader die in de kerk uitbundig stond te zingen. Niet voorzichtig meeneuriën, maar echt zingen, voluit, met plezier, zonder rem. Ik zat naast hem op de harde houten bank en voelde hoe mijn wangen warm werden. Ik geneerde me. Wat zouden anderen denken? Waarom liet hij zich zo gaan, zo zichtbaar, zo ongefilterd? “Pap, doe normaal!”

Pas veel later begreep ik iets wat ik toen nog niet kon zien: hij zong omdat hij er zin in had. Omdat het mocht. Omdat het soms heerlijk is om je even te laten gaan, zonder berekening, zonder schaamte, zonder dat het ergens toe hoeft te leiden.

Zijn uitbundigheid confronteerde me met mijn eigen terughoudendheid. Hij nam ruimte in zonder erover na te denken, terwijl ik vooral bezig was met niet opvallen. En misschien is dat wel de kern van stembevrijding: ontdekken dat vrijheid niet ontstaat door jezelf te beheersen, maar door jezelf toe te staan.

Die herinnering komt vaak terug wanneer iemand in een sessie fluistert: ik durf niet, wat zullen anderen denken? En dan glimlach ik van binnen, omdat ik weet hoe menselijk dat is en hoe bevrijdend het kan zijn om die oude gêne zachtjes los te laten.

Ruimte innemen betekent niet dat je groot moet doen. Het betekent dat je aanwezig mag zijn. Dat je adem mag stromen. Dat je klank mag ontstaan zonder dat je hem eerst beoordeelt.

In stembevrijding oefenen we precies dat: ruimte voelen in je lichaam, ruimte maken in je adem, ruimte innemen in je klank. Niet door harder te zingen, maar door eerlijker te zingen.

Loslaten wat je tegenhoudt

Loslaten is geen trucje. Het is een proces van vertrouwen. Je laat niet los omdat je moet, maar omdat je merkt dat vasthouden niet meer werkt.

Wanneer je stopt met jezelf corrigeren, ontstaat er iets nieuws: een klank die misschien niet perfect is, maar wel waar. Een stem die niet presteert, maar leeft. Een mens die niet verstopt, maar verschijnt.

Niet op zoek naar effectbejag

In een wereld die draait op indruk maken, is het bevrijdend om iets te doen dat niet bedoeld is om te scoren. Zingen zonder doel, zonder applaus, zonder resultaat is misschien wel de meest radicale vorm van vrijheid.

Je zingt niet om gehoord te worden door anderen, maar om jezelf te horen.
Je zingt niet om te overtuigen, maar om te voelen.
Je zingt niet om te imponeren, maar om te bestaan.

Lees hier meer over stembevrijding

Waar kun je beginnen?

Op mijn website vind je verschillende manieren om met stembevrijding te starten. Je kunt hier lezen over individuele coaching

Wie behoefte heeft aan verstilling en verdieping kan meedoen aan de Jaartraining Stembevrijding & Opstellingen.

Voor wie graag samen zingt en wil ervaren hoe bevrijdend dat kan zijn, zijn er de activiteiten Zing vanuit je hart en Koor Outloud

En zingen in bedrijven en organisaties kan natuurlijk ook, lees hier meer.

Meer informatie over mijn werk en achtergrond vind je op www.lambertmutsaers.nl.