Ik kwam een mooi zinnetje tegen over vertrouwen:
“De beste manier om zelfverzekerd te zijn, is door je vertrouwen niet te baseren op wat je denkt dat je kunt bereiken, maar op je vermogen om je best te doen. Op deze manier kun je falen en verder gaan omdat je niet beter dan je best kunt doen.”

Als ik dan denk aan een representatief voorbeeld moet ik denken aan de zwemprestatie van Maarten van der Weijden. Hij wist van tevoren niet of hij de Elfsteden-zwemtocht kon volbrengen, ook wist hij niet welk bedrag er gedoneerd zou worden als gevolg van zijn actie. Het enige wat hij wist was dat hij kon vertrouwen op zijn zwemmen, de mensen om hem heen en op zijn vermogen om zijn uiterste best te doen. De rest moest hij loslaten. Overgave dus.

Voor overgave is vertrouwen nodig en het vertrouwen is dus minder ingewikkeld en dichterbij dan we vaak denken.
Iets nieuws doen, of iets anders doen, of iets creëren voelt doorgaans aan als een spannende stap. Want het maakt je al snel bewust van je tekortkomingen, tenminste als je daar teveel over na gaat denken.

En zodra je in je tekortkomingen schiet, haak je af of hou je je in.
Ik zie dat ook waar mensen komen zingen. We denken dan dat we niet kunnen voldoen aan wat we zelf verzonnen hebben rondom het concept zingen. We organiseren in feite onze tekortkoming al op voorhand. Terwijl de werkelijkheid echt anders is, ik maak dat dagelijks mee. Heb je zin om uit te proberen?

Ik nodig je van harte uit om te komen zingen!