Dankbaar
Ik heb afscheid moeten nemen van mijn vader. Wij wisten al een tijdje dat het onvermijdelijk was, maar toch… Hoewel verdrietig en intens is het ook goed zo en zijn we dankbaar dat we met de hele familie in liefde afscheid konden nemen.

Ook ben ik dankbaar voor de enorme hoeveelheid lieve en warme condoleances en medeleven die ik ontving als reactie op mijn bericht dat Zing vanuit je hart in Samaya verschoven moest worden naar vrijdag 19 mei. Ik had me nooit gerealiseerd dat het zoveel warmte en steun zou opleveren.

Zingen
Niet zo lang geleden vertelde mijn vader een verhaal uit zijn kindertijd tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen drongen samen in de kerk om te bidden en te zingen. Vooral dat – vol overgave – zingen gaf mijn vader als kleine jongen het gevoel dat het enorm hielp tegen de bezetting, de angst en de oorlog. Logisch dat ik wilde zingen en pianospelen tijdens zijn afscheid, het gevoel krijgen dat het helpt.